Tanrılar Müzik İstiyor: True Blood

Bir dizi olsun; senaryosu, müzikleri ve her ayrıntısıyla içe işlesin; ismi de “Six Feet Under” konsun… Diyelim ki konumuz o muhteşem dizi olmasın; onun yaratıcısı Allan Ball beyler bu diziye farklı bir kat çıksın. Başucuna 2008’den bu yana yaz aylarının vazgeçilmez dizisi “True Blood”ın derisine işlemiş şarkılar, otursun.

Bölüm başlıklarına şarkı adlarının ev sahipliği yaptığı “True Blood”, Joss Whedon’un “Buffy The Vampire Slayer” ve “Angel”daki mitolojik yaklaşımından sonra vampir külliyatına farklı açıdan ele alan nadir dizilerden… Hal böyle olunca diziye ilmik ilmik işlenen şarkılar; folk, blues, trip-hop, elektronik ve jazz dansıyla insanın kanına dokunuyor, büyük ihtimalle kanını emiyor…

Dizinin enfes açılış jeneriğini efsaneleştiren Jace Everett  şarkısı “Bad Things”, buram buram Chris Isaak’tan “Baby Did Bad Bad Thing”i çağrıştıra dursun; “True Blood” dendiğinde akla ilk gelen şarkı. Dizinin her açılışında hafızalara kazınıyor. Birinci sezonda Lynyrd Skynyrd’dan “That Smell” duymak içten içe gülümsetebiliyor.

İkinci sezonun en iyi şarkılarından biri  ise  King Britt’ten geliyor; New World in My View”  ile blues, pelikülü ateşliyor. Aynı sezonun sahnesiyle birlikte en dikkat çeken şarkı ödülünü ise  deli kadın Sarah Newlin’in barbekü sahnesine eşlik eden Louisiana Hot Sauce ile Sammy Kershaw ve Hoyt ile Jessica’nın tanışma sahnesinde yer alan “Sex and Candy” ile Marcy Playground  paylaşıyor.

Dizinin üçüncü sezonu müzikleri için “festival gibisin, katılmak istiyorum” demek mümkün. Halk arasında “Fade Into You” olarak bilinen “Hair and Skin” (cover) ve “Rock Section” adlı enfes şarkılarıyla yürekleri dağlayan Mazzy Star’ın solisti Hope Sandoval, Massive Attack’e eşlik ediyor. Bu birliktelikten ortaya çıkan “Paradise Circus” ile muhteşem bir sahne fonu döşeniyor. O arada bir yerde Damien Rice “9 Crimes” diye seyircinin günahına girebiliyor.

Üçüncü sezonda Jace Everett, tekrar sahneye çıkıyor ve  “Evil is Going On” ile harikalar yaratıyor. Üstad Beck’in Bad Blood şarkısı  ise dizide muhteşem bir yerde inmek isterken favori karakterlerimizden Pam’in Fangtasia Club’ına can veren  “Necroplasm Fix” baş döndürücü bir etki yaratıyor. Başka bir anda ise 1930’ların musikisine kapılıp Billie Holiday ile “I Gotta Right to Sing the Blues” diyarına gidilebiliyor.  

Eels’in “Fresh Blood” adlı şarkısı ulumaları ve enerjisiyle diziye en çok yakışan şarkılardan… İnsan bu şarkıyla  yerinde duramıyor. Yine üçüncü sezona fon olan şarkılardan; Shovels & Rope grubuyla bilinen Cary Ann Hearst’in Hells Bells’i, Bob Dylan’dan hallice grotesk atmosferiyle büyülüyor.

“True Blood” müzik seyir defterine ünlü isimleri ince ince işliyor. Dördüncü sezon’da bambaşka bir müzik deneyimi “True Blood” hayranlarını bekliyor. The Zombies’in efsane şarkısı “She’s Not There”, dizinin atmosferi için Neko Case ve Nick Cave işbirliğinde bambaşka bir formata bürünüyor.  ”She’s Not There”, her haliyle çok fazla sevilebiliyor.

Before

After 

Billy Danze eşliğindeki Blackrok “What Do You Do To Me” ise sezonun en özel şarkılarından biri olarak öne çıkıyor. Yine sezona damgasını vuran şarkılardan bir diğeri ise Gill Scott Heron’dan “Me and the Devil” adlı enfes eser. Beşinci sezonda  ise bizi, Iggy Pop and Bethany Cosentino “Let’s Boot and Rally” ile coştururken, kült grup Brian Jonestown Massacre “Gaz Hilarant”  şarkısıyla diziye eşlik ediyor. Bir an geliyor ; o güzel sesiyle “niye erken gittin” dedirten Elliot Smith “Somebody That I Used To Know”  ile dizideki zaman kavramını unutturuyor. Bu arada bir yerde diziye ithafen Snoop Dogg beylerin “Oh Sookie” adlı şarkısını da unutmamak gerek.Şarkı için “yalnız o olmamış” diye serzenişte bulunurken niye böyle bir esere gerek duyduğunu kendisine sormak gerek.

“True Blood”, altıncı  sezonuna geri sayarken burada yer veremediğimiz birbirinden güzel şarkıları barındırıyor; keşfedilmeyi bekleyen pek çok müzik yapıtı da dizi içinde yer alıyor. Vampirler, kurtadamlar, cadılar, şekil değiştirenler, perilerle dolu dizi, müzik açısından da harikalar yaratıyor. Tanrılar, kan değil;  “True Blood” istiyor.

Yazarın notu:  Pam’in “Fuck Sookie” serzenişiyle birlikte Sookie git! Russell geri dön, geri dön! Ne olur, geri dön!

http://biletsiz.com/tanrilar-muzik-istiyor-true-blood/

Supernatural’dan Impala Şarkıları

Supernatural,  2005’ten bu yana devam eden ve sevilerek takip edilen fantastik diyarlardan gelen bir dizi. TRT efekti vererek yaptığımız bu tanımdan bir başka seviyeye geçersek Supernatural, yıllardır zamana meydan okuyan efsane bir yapım. Supernatural evreninde  Sam ve Dean Winchester biraderler, dizinin demirbaşı olan 67 model Chevy Impala ile maceradan maceraya koşarken  karakterler arasında dünyası şaşmış Castiel ve karizma üstadı Crowley’i de unutmamak gerekir. İş bu şekilde tüm doğaüstü varlıkların cirit attığı, bazen olduğu yerde sayan bazen de enfes bölümlere imza atan bu enfes dizinin müziklerini  ve sahnelere döşendiği  bazı anları  sizin için seçtik.

Supernatural’a Giriş “The Road So Far”

Dizinin daha önce olanların özetini geçtiği  “Previously on Supernatural” müziği öncelikli olarak Kansas’ın “Carry on My Wayward Son” şarkısıdır. Sezonlar geçtikçe “Road So Far” efsane şarkılara ev sahipliği yapmıştır:

Dile kolay 8 sezon; “hangi kapıyı çalsam karşımda AC/ DC” diyebiliriz. Pek çok klasik şarkıya yer vermiş yapımda Deep Purple’dan  Blue Öyster Cult’a, Alice In Chains’ten Lynyrd Skynyrd’a kadar çoğu efsanenin eserleri yer almaktadır. Ustalara saygı kuşağı niteliğindeki dizinin AC/DC külliyatından bir örnek:

AC/DC – Highway to Hell (01×01)

Kişisel Favorilerden Kuşağı

Dizide ilk belirdiği anda, kanatlarının karizmasıyla fırtına gibi esen Castiel’in önemli sahnelerinden birine döşenen The Yardbirds- Turn Into Earth  esintisi, sahneyi tekrar tekrar izlemenize neden olabilir. Şarkı, o kadar güzel döşenmiştir ki eksik oyunculuk kısımlarını bile kapatabilir. Eşlik ettiği planlar, müzik kullanımının bir o kadar yakıştığı cazibesi Axe astronot etkisini geçen dizi sahnelerindendir. “That’s my boy” repliğini izleyenine tekrar ettirir.

Yorumsuz Supernatural – Blue Öyster Cult – Don’t Fear The Reaper-(01×12)

Supernatural’in en eğlenceli ve komik sahnelerinden birine denk düşen şarkılardan biri ise 2. sezon 15. bölümde yer alan Chris De Burgh “Lady In Red” klasiğidir. “Seydi emret” olarak da aklımızda yeri olan bu eserin çaldığı sahne zamanında akla geldikçe bir hafta boyunca ara ara güldürmüştür.

Kaşıntıya Derman Bir Dean Klasiği-  Survivor- Eye of The Tiger (04×06)

 Impala Özgürlüğü – Lynyrd Skynyrd – Simple Man (05×03)

Kara Şimşek Temalı Supernatural ( 05 x 08)

Kendi Cennetindeki Yangına Döşenen Bob Dylan – Knockin’ On Heavens Door (05 x 16)

 Dizinin en karizmatik anlarından ve karakterlerinden birine eşlik eden  Jen Titus – O Death (05×21)

Bir Garip Supernatural – David Bowie – Space Oddity  (06 x 09)

Bir Yolu Vardır Elbet Biraderleri- Blondie – One Way or Another ( 06×17 )

Impala’nın Cazibesi -Steppenwolf – Born to Be Wild (07×23)

Yoluna Giden Enfes Bir Supernatural- Milo Greene- What’s The Matter ( 08 x 04)

Supernatural soundtrack eserleri, oldukça başarılı seçimlerle oluşturulmuş ve burada yer veremediğimiz sayısız klasiği sahnelere döşemiştir. Dizi, bir türlü bırakamadığınız, çok sevdiğiniz bir anınız gibi olabilir. Eğer ardışık olarak seyretmeye kalkarsanız Winchesterları aileden sayabilirsiniz. Müzikleri ise Impala’nın içinde çalınan, bitmeyen bir kaset gibi yolculuğa eşlik eder.

Kişisel Not: Bu arada Sam sana laflar hazırladım. Sözüm sana; Seni prenses kılıklı bulmaktayım. Ağabeyine Crowley’den ve Cass’ten sabır diler, Sam hayranlarına selam ederim. Supernatural’daki Dean, zenginlik budur.

http://biletsiz.com/supernaturaldan-impala-sarkilari/

American Horror Story Karanlığı

"Glee" ve "Nip Tuck" gibi başarılı dizilerin yaratıcısı Ryan Murphy’nin diğer bir dizisi American Horror Story… Şu dönemde American Horror Story Asylum olarak ikinci sezonuyla arz-ı endam eden, korku, cinsellik ve şiddet öğelerini barındıran yapım; kuşkusuz son yılların en iyi dizilerinden. Müzikleri ise en az kendisi kadar başarılı. Bazı şarkılar huzurlu gibi görünse de öyle bir atmosphere döşeniyor ki huzurlu huzursuz diye nitelendirmek bile mümkün olmuyor.

American Horror Story’nin birinci sezonu, üç kişilik bir aile olan Harmon’ların, Boston’dan Los Angeles’ta “The Amityville Horror” tarzı bir eve taşınarak yeni bir başlangıç yapmalarını aktarıyor. Dizinin fonunda dönen şarkılar, dizinin içine Pleasantville misali yerleşmenizi, hatta o evden çıkamamanızı sağlıyor.

Dolu dolu bir ikinci sezondan önceki ilk sezon müziklerine bakarsak; mutant bir karışım bizi bekliyor. İlk bölümde Powersolo’dan “Baby, You Ain’t Looking Right ” duymak, dizinin şiddetini ateşliyor. Eser, sanki evin etrafını alevlerle sarıyor. Yine ilk bölümde “Patience and Prudence” deneyimi, eski zamanlara götürüp size iki uyuz çocukla evin içinde başbaşa bırakıyor. İkinci bölüm olan Home Invasion’da ise Mirah’tan “Special Death”, ölümün  yarattığı boşluğun içine bakıyor, özel bir karanlıkta bizi bekliyor.

American Horror Story seyir defterinde ilerlerken “Hair” ateşi bile alevlenip The 5th Dimensions’tan “Aquarius (Let The Sunshine)” melodisini takip ederek  The Doors konserine hazırlık yapmak mümkün. Böylece 60’ların o enfes müzik zevkini evin loş duvarlarında yankılanabiliyor. Dizide daha sonra enfes parçası “For Everything a Reason” ile tekrar duyacağımız Carina Round ise ikinci bölümde  “Do you” adlı şarkısı ile sanki huzurluymuş gibi görünüp aldatıcı bir ruh hali yaşatabiliyor. Evin her tarafını saran “Do You”, zaman kavramını unutturuyor. Şarkının tamamını deneyimlersek; herşeyin, gözümüzün önünden geriye doğru sarılarak hareket edişine tanıklık edebiliyoruz.

Dizide şaşırtıcı olan; Coppola’nın Bram Stoker’s Dracula’sından olma, Wojciech Kilar’dan doğma “The Beginning”in tüyler ürpertici ve karizmatik dokusunun tekrar başka bir sahnede yer alması. 1. Sezon ilerledikçe huzursuz huzurlular, manyaklar, ucubeler birarada toplanırken kullanılan bütün şarkılar da onlara eşlik ediyor. Haroula Rose’dan “Lavender Moon”, bu sakin-manik akımın öncülerinden olarak dizideki yerini alıyor.

Şarkı kullanımında bazen Baz Luhrmann’ın Moulin Rouge’unu hatırlatan American Horror Story, çok sakin bir melodiyle evi kan gölüne de çevirebiliyor. Kill Bill’in de unutulmaz ıslığının kaynağı Bernard Herrman’dan “Twisted Nerve”, bütün evi ıslık hızında boyayabiliyor. Dizi akla geldikçe “Tainted Love” bile yeniden dile gelebiliyor. Lights on’dan “I, The Sun” ise dizide  efsaneleşiyor. Kişisel olarak yaklaşırsak; en psikopat şarkılardan birinin Kissing Cousins adlı grubun “Don’t Look Back” adlı şarkısı olduğuna inanıyorum. Dizinin karanlık havasına pişmanlığı, acıyı ve suçluluğu karıştıran; biraz ergen ruhu taşısa da ayrı bir güzelliği olan bir eser. Bu şarkının melodisinin evin neresinden geldiği de ayrı bir önem taşıyor.

American Horror Story şarkılarıyla birlikte lanetli bir ev inşaa ediyor. Bu eserleri, tek tek döşemelere çiviliyor. Gossling’den “Hazard” duvarları kırmızıya ve siyaha boyarken bu kasvetli evin içinden asla çıkamayacağınızın farkına varıyorsunuz. Marvelous Toy’dan “El Infiél” dinlerken ise evin sakinlerinin, sadece seyirci olan sizin dönüşüm geçirmeniz için biraraya geldiklerini deneyimliyorsunuz. Bu ev, hem görsel hem de musiki açıdan ev olmaktan çıkıyor. Giderek mutant bir yer oluyor.

Dizinin 1. Sezon şarkılarını evinize ya da şarkı listenize davet ettiğinizde; karanlık atmosferin, kanınızı emen vampir bir ruhu var. Öyle ki fazla dinlerseniz; baş dönmesi yaratabilir, bütün kanınızı çekebilir; sizi evin içine hapsedebilir. Tüm dünya, müziklerinin kırmızı duvarlarından duyulduğu lanetli bir eve dönüşebilir. Evin kapısında “Karanlık tarafa hoşgeldiniz” yazılı bir paspas sizi karşılayabilir.

http://biletsiz.com/american-horror-story-karanligi/